سوالات متداول آتژیوگرافی
خیر، آنژیوگرافی منحصر به قلب نیست. آنژیوگرافی یک روش تصویربرداری است که به طور خاص برای مشاهده داخل رگهای خونی (سرخرگها و سیاهرگها) در سراسر بدن به کار میرود. وقتی این روش برای رگهای خارج از قلب استفاده شود، به آن آنژیوگرافی محیطی میگویند. این کار برای تشخیص مشکلاتی مانند تنگی، انسداد، aneurysm (بیرون زدگی دیواره رگ) یا لخته خون در رگهای مغز، کلیهها، دستها، پاها و اندامهای شکمی انجام میگیرد.
مزیت بزرگ این روش استفاده از تصویربرداری زنده (مثل سونوگرافی، سیتیاسکن یا فلوروسکوپی) توسط رادیولوژیست اینترونشنال است. این guidance به پزشک اجازه میدهد:
سوزن بیوپسی را با دقت میلیمتری به هدف مورد نظر هدایت کند.
از آسیب به بافتها و عروق خونی سالم اطراف جلوگیری کند.
احتمال خطا را به حداقل برساند و نمونهای با کیفیت و قابل اطمینان بگیرد.
آنژیوپلاستی یک روش کمتهاجمی برای باز کردن رگهای تنگ یا مسدود شده است که در ادامه آنژیوگرافی و بلافاصله پس از شناسایی مشکل انجام میشود.
در این روش، پس از شناسایی محل دقیق تنگی با آنژیوگرافی، یک بالون بسیار کوچک از طریق کاتتر به محل تنگی هدایت میشود.
سپس بالون باد میشود و پلاکهای مسدودکننده را به کنارههای رگ فشرده میکند و مسیر رگ را باز میکند.
در اغلب موارد، برای جلوگیری از بسته شدن مجدد رگ، یک استنت (یک لوله تور مانند کوچک و معمولاً از جنس فلز ویژه) در محل تنگی قرار داده میشود تا مانند یک داربست، رگ را به طور دائمی باز نگه دارد.
متخصصان رادیولوژی اینترونشنال این procedures را روی رگهای سایر قسمتهای بدن انجام میدهند، از جمله:
شریانهای کاروتید و ورتبرال: برای پیشگیری از سکته مغزی
شریانهای کلیوی: برای درمان فشار خون بالا ناشی از تنگی رگ کلیه یا بهبود عملکرد کلیه
شریانهای اندام تحتانی (پاها): برای درمان لنگش دردناک پا (لنگیدن متناوب) یا نجات اندام از قطع شدن در موارد ایسکمی شدید
شریانهای احشایی (شکمی): برای درمان دردهای شکمی بعد از غذا خوردن ناشی از کاهش جریان خون
شریانهای اندام فوقانی (دست ها): برای درمان درد یا کاهش خونرسانی
ناشتا بودن: معمولاً لازم است از چند ساعت قبل (اغلب ۶ تا ۸ ساعت) ناشتا باشید.
داروها: پزشک را از تمام داروهای مصرفی خود مطلع کنید. ممکن است نیاز به قطع موقت داروهای رقیقکننده خون (مانند وارفارین یا آسپرین) باشد.
آزمایشات: ممکن است نیاز به انجام آزمایش خون (مانند بررسی عملکرد کلیه و میزان انعقاد خون) قبل از procedure باشد.
همراه: حتماً یک همراه داشته باشید، زیرا پس از عمل اجازه رانندگی به شما داده نمیشود.
استراحت: پس از عمل، باید به مدت چند ساعت دراز بکشید و از خم کردن پای خود (اگر از ناحیه کشاله ران وارد شده باشد) خودداری کنید تا از خطر خونریزی جلوگیری شود.
نوشیدن مایعات: برای کمک به دفع ماده حاجب از کلیهها، مصرف مایعات فراوان توصیه میشود.
پانسمان: ناحیه ورود کاتتر (معمولاً در کشاله ران یا مچ دست) باید تمیز و خشک نگه داشته شود.
فعالیت: از انجام فعالیتهای سنگین و بلند کردن اجسام سنگین به مدت چند روز خودداری کنید.
علائم هشدار: در صورت مشاهده تورم، قرمزی یا خونریزی از محل ورود کاتتر، درد شدید، کرختی یا سردی اندام تحتانی، یا تب بلافاصله با پزشک تماس بگیرید.
کمتهاجمی: تنها یک برش بسیار کوچک (چند میلیمتر) نیاز دارد.
بیهوشی عمومی: معمولاً با بیحسی موضعی و sedation سبک انجام میشود.
درد کمتر و بهبودی سریعتر: بیماران اغلب همان روز یا روز بعد مرخص میشوند و میتوانند سریعتر به زندگی عادی بازگردند.
عوارض کمتر: خطر عفونت و سایر complications به مراتب پایینتر از جراحی باز است.
عدم وجود بخیه