سوالات متداول زنان
آمبولیزاسیون فیبروم رحم (UFE) یک روش کمتهاجمی و بسیار موثر برای درمان فیبرویدها یا میومهای رحمی است که باعث علائمی مانند خونریزیهای شدید قاعدگی، درد لگن، احساس فشار یا تکرر ادرار میشوند.
روش کار: رادیولوژیست اینترونشنال از طریق یک برش بسیار کوچک (معمولاً در کشاله ران یا مچ دست)، یک کاتتر (لوله بسیار نازک) را به داخل شریانهای خونرسان به فیبروید هدایت میکند. سپس ذرات ریز و بیخطری (میکروسفرها) را برای مسدود کردن (آمبولیز) عروق تغذیهکننده فیبرویدها تزریق میکند.
نتیجه: با قطع خونرسانی، فیبرویدها کوچک شده و علائم بیمار به طور چشمگیری بهبود مییابد. این روش یک جایگزین عالی برای هیسترکتومی (برداشتن رحم) است و به بیمار اجازه میدهد رحم خود را حفظ کند. دوره نقاهت آن به مراتب کوتاهتر از جراحی است.
گاهی پس از زایمان یا سقط، بخشی از بافت جفت در داخل رحم باقی میماند که میتواند باعث خونریزیهای شدید و عفونت شود.
روش کار: رادیولوژیست اینترونشنال میتواند با انجام یک روش کمتهاجمی به نام آمبولیزاسیون شریان رحمی، ابتدا خونریزی را به سرعت کنترل کند. سپس، اغلب تحت هدایت تصویر، به متخصص زنان برای خارج کردن ایمن باقیمانده جفت بدون خطر خونریزی catastrophic کمک مینماید. این رویکرد، نیاز به یک جراحی تهاجمی و پرخطر (مانند هیسترکتومی اورژانسی) را از بین میبرد.
این آنومالیها، اتصالات غیرطبیعی بین شریانها و وریدهای دیواره رحم هستند که میتوانند منجر به خونریزیهای vaginal ناگهانی و بسیار شدید شوند.
درمان: روش انتخابی برای درمان این وضعیت خطرناک، آمبولیزاسیون است. رادیولوژیست اینترونشنال با هدایت فلوروسکوپی، کاتتر را مستقیماً به عروق غیرطبیعی رسانده و با تزریق coils یا مواد مخصوص، این اتصالات را مسدود میکند. این کار خونریزی را بلافاصله متوقف کرده و رحم را حفظ مینماید.
PCS یک علت شایع اما اغلب ناشناخته درد مزمن لگن در زنان است که به دلیل وجود واریس (رگهای گشاد شده) در لگن ایجاد میشود. درد معمولاً با ایستادن طولانیمدت بدتر شده و با دراز کشیدن بهبود مییابد.
درمان: درمان قطعی PCS، آمبولیزاسیون وریدهای تخدیر لگنی است. در این روش، رادیولوژیست از طریق یک ورید (معمولاً در گردن یا کشاله ران)، به وریدهای تخدیر لگنی دسترسی پیدا کرده و با تزریق coils و گاهی داروهای اسکلروزان، این رگهای واریسی مسدود میشوند. این کار باعث از بین رفتن احتقان و درد میگردد.
هنگامی که یک توده یا کلسیفیکاسیون مشکوک در ماموگرافی یا سونوگرافی پستان شود، برای تشخیص دقیق، نمونهبرداری ضروری است.
مزیت بیوپسی با هدایت تصویر: این روش به رادیولوژیست اجازه میدهد سوزن بیوپسی را با دقت میلیمتری به دقیقاً محل ضایعه هدایت کند. این کار دقت نمونهبرداری را به حداکثر میرساند و نیاز به جراحی برای تشخیص اولیه را از بین میبرد. روشهای رایج شامل بیوپسی با سوزن ضخیم (Core Needle) و وکیوماسیون (Vacuum-Assisted) است.
6. مارکرگذاری (Marker Placement) تودههای پستان قبل از عمل به چه منظور انجام میشود؟
اگر یک توده پستان بسیار کوچک باشد یا به راحتی قابل لمس نباشد، رادیولوژیست اینترونشنال قبل از عمل جراحی، یک مارکر (کلایپ) بسیار ریز از جنس تیتانیوم یا طلا را در مرکز ضایعه قرار میدهد.
هدف: این مارکر به عنوان یک راهنمای دقیق برای جراح عمل میکند تا بتواند دقیقاً همان ناحیه مشکوک را پیدا کرده و به طور کامل خارج نماید. این کار اطمینان حاصل میکند که کوچکترین ضایعه نیز به طور دقیق برداشته میشود.
این یک روش نوین و کمتهاجمی برای هدف قرار دادن و از بین بردن fociهای سطحی اندومتریوز است.
روش کار: تحت هدایت لاپاراسکوپی، یک پروب رادیوفرکوئنسی مستقیماً روی بافت اندومتریوتیک قرار داده میشود. امواج RF با ایجاد حرارت کنترلشده، این بافت را تخریب و نابود میکنند.
مزیت: این تکنیک به جراح اجازه میدهد با آسیب بسیار کمتری به بافتهای سالم اطراف، ضایعات اندومتریوز را درمان کند که میتواند منجر به کاهش درد و بهبودی سریعتر بیمار پس از عمل شود.